نادری مروزی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نادری مروزی . [ دِ ی ِ م َرْ وَ ] (اِخ ) از شاعران مرو و مصاحبان امیرعلیشیر نوائی است . در مجالس النفائس آمده است : «مولانا نادری از جانب مرو است وطبعش غرایب طلب و مشکل پسند است . در زمانه به خوش طبعی نادر است و میرعلیشیر گفته بسیاری زمان مصاحب من بود و اکثر به لوندی مشغول میبود این مطلع از اوست : به سنگ نرم کن ای چرخ استخوان مرا مباد رخنه [ ظ: خسته ] کند تیغ دلستان مرا .