ناداب

ناداب . (اِخ ) پادشاه اسرائیل که از ٩١٥ تا ٩٠٩ ق . م . سلطنت کرد. مؤلف قاموس کتاب مقدس آرد: پسر یربعام و جانشین وی که مدت دو سال به گناهکاری سلطنت کرد تا وقتی که بعشا در حشبون بر وی بشوریده او را ازلباس هستی عاری ساخت . (از قاموس کتاب مقدس ص ٨٦٥).

ناداب . (اِخ ) مؤلف قاموس کتاب مقدس آرد: ناداب (به معنی آزاد) پسر هارون که خداوند بواسطه ٔ اینکه خطا ورزیده آتش غریبه بحضور آورد وی را به آتش سوزانید. (از قاموس کتاب مقدس ص ٨٦٥).