ناخوشمنش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناخوشمنش . [ خوَش ْ / خُش ْ م َ ن ِ ] (ص مرکب ) بدصفت . زشت صفت . زشت خوی . (ص مقلوب ). ◄ منش ناخوش . شیوه ٔ ناپسند. خوی بد. صفت زشت : که ما بازگشتیم از آن بدکنش مگر شاه گردد ز ناخوش منش . فردوسی . ◄ حال قی و تهوع . (ناظم الاطباء) . ◄ تهوع دارنده و ناگوار. (ناظم الاطباء) .