ناخن دیو

ناخن دیو. [ خ ُ ن ِ وْ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) به معنی ناخن خوش است که نوعی از صدف باشدبغایت خوشبوی . (برهان قاطع) (آنندراج ) : ناخن دیو را پریرویان چونکه در زیر خویش دود کنند صرع را نافع آید وگردد حیض ایشان گشاده سود کنند. یوسف طبیب (از آنندراج ). رجوع به ناخن پریان و ناخن خوش شود.