ناخن بگرفته بودن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناخن بگرفته بودن . [ خ ُ ن ِ ب ِ رِ ت َ / ت ِ دَ ] (مص مرکب ) ناخن بگرفته بودن کسی را، کنایه از بی ارزشی و بی اهمیتی . ناخن گرفته ٔ کسی بودن . رجوع به ناخن گرفته شود : ماه نو ناخن بگرفته بود هر کجا هست نشان ابرو. نصیرای بدخشانی (از آنندراج ).