ناخن به دل شکستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناخن به دل شکستن . [ خ ُ ب ِ دِ ش ِ ک َ ت َ ] (مص مرکب ) کنایه از تصرف کردن در مزاج . (بهار عجم ) (آنندراج ). اثر کردن . ◄ آزار رساندن : گر گوش او به ناله ٔ من نیست در چمن ناخن که اینقدر بدل گل شکسته است ؟ محمدقلی سلیم (از آنندراج و بهار عجم ). رجوع به ناخن به جگر شکستن شود.