ناخلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ناخلی . [ خ ِ ] (ص نسبی ) منسوب است به ناخل . (سمعانی ).
ناخلی . [ خ ِ ] (اِخ ) عمربن محمدالناخلی الصوفی، مکنی به ابوالقاسم . از مردم بغداد بود و در دمشق سکونت گزید. وی از ابوالحسن المالکی و جز وی حدیث کند و ابونصر عبدالوهاب بن عبداﷲ المزنی الدمشقی از او روایت دارد. (الانساب سمعانی ).