نابک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نابک . [ ب ِ ] (ع ص ) جای بلند. (منتهی الارب ) (آنندراج ): مکان نابک ؛ جای بلند و مرتفع. (ناظم الاطباء) (از المنجد). مکان مرتفع. (اقرب الموارد). ج، نَوابِک .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
نابک . [ ب ِ ] (ع ص ) جای بلند. (منتهی الارب ) (آنندراج ): مکان نابک ؛ جای بلند و مرتفع. (ناظم الاطباء) (از المنجد). مکان مرتفع. (اقرب الموارد). ج، نَوابِک .