میهمان داری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میهمان داری . (حامص مرکب ) مهمان داری . صفت و عمل میهمان دار. پذیرایی از میهمان . میزبانی . (از یادداشت مؤلف ) : گفت من چون در این جهان داری خو گرفتم به میهمان داری . نظامی . و رجوع به میهمان دار و مهمان داری شود.