میط

میط. [ م َ ] (ع مص ) ستم کردن . جور کردن در حکم . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). ◄ سرزنش کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ کناره گزیدن و دور گردیدن از کسی . (منتهی الارب )(آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از متن اللغة) (از اقرب الموارد). دور شدن . (المصادر زوزنی ). ◄ دورکردن کسی را (لازم و متعدی است ). (از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ) (از اقرب الموارد) (از متن اللغة). دور کردن . (المصادر زوزنی ). ◄ برگردانیدن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ بردن . (ازمتن اللغة) (از اقرب الموارد). ◄ رفتن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ دفع کردن و راندن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (یادداشت مؤلف ).

میط. [ م َ ] (ع اِ) ماعنده میط؛ نیست نزد او چیزی . ◄ افزونی . ◄ سختی . ◄ قوت . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).