میز

(اِ.) بول، شاش.<br>

(اِ.) وسیله‌ای دارای چهار پایه که بر روی آن لوازم تحریر می‌گذارند و چیز می‌نویسند یا ظرف غذا چینند و جز آن. ؛ ~گرد الف - جلسه مذاکره‌ای که در آن هر یک از شرکت کنندگان اجازه دارد در بحث شرکت کند و نظر خود را بیان دارد. ب - (کن.) مقام، مسند.

(اِ.) بول، شاش.

(ص. اِ.) ۱- مهمان. ۲- اسباب مهمانی.

میز. [ م َ ] (ع مص ) جدا کردن . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (دهار) (ترجمان القرآن جرجانی ص ٩٧). ◄ فضیلت دادن بعض چیز را بر بعضی . ◄ از جایی به جایی رفتن . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).

میز. [م ِ ی َزز ] (ع ص ) مَیِّز . مرد سخت پی . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء).

میز. [ م َ ] (ع ص ) مردسخت پی . (از اقرب الموارد) (منتهی الارب ) (آنندراج ) . رجوع به ماده ٔ بالا شود.

کرسی ادرار، بول، پیشاب

سه‌پایه، عسلی، میزتحریر سندان، چرخ‌دستی، پاسنگ، سکو، منبر، وسائل مسجد رومیزی، سفره، خوان، بزم

ماز