میخ چین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میخ چین . (نف مرکب، اِ مرکب ) میخ چیننده . که میخ را بچیند. آن که یا آنچه میخ را قطع کند و ببرد یا برآورد. که میخ را با ابزاری از میان قطع کند یا از جایی برآرد. افزاری است فلزی، مانند انبردست که دهان آن سخت برنده و تیز است و با آن میخ را از جایی که کوبیده اند درآورند. (از یادداشت لغت نامه ) گاز. گازانبر. میخ کش .
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی