میخ طویله

(طَ لِ) (اِمر.) میخ بزرگ که در زمین فرو کنند برای بستن چهارپایان.<br>

(طَ لِ) (اِمر.) میخ بزرگ که در زمین فرو کنند برای بستن چهارپایان.

میخ طویله .[ طَ ل َ / ل ِ ] (اِ مرکب ) این ترکیب معمولاً به فک اضافه به کار رود و مراد از آن میخ بزرگ و کلفت و بلندی است که بر سر حلقه ای دارد برای گذراندن طناب از آن . میخ بزرگ که یک سر بخو (پابند) بدان بندند. (از یادداشت مؤلف ). در گناباد خراسان، میخ بزرگ متصل به رسن سرافسار است که آن را به زمین کوبند تا مانع دوررفتن اسب و الاغ شود. (از یادداشت پروین گنابادی ). - مثل میخ طویله ٔ پای خروس ؛ سخت کوتاه بالا. (یادداشت مؤلف ).

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی