میثاق

[ ع. ] (اِ.) عهد، پیمان.<br>

[ ع. ] (اِ.) عهد، پیمان.

میثاق . (ع اِ) (از «وث ق ») عهد و پیمان . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (غیاث ) (ناظم الاطباء). مَوثِق . (منتهی الارب ) (غیاث ) (ناظم الاطباء). عهد استوار. (ترجمان القرآن جرجانی ص ٩٧). وثاق . بند. عهد. پیمان . قرارداد. عقد. معاهده . ج، مواثیق . (یادداشت مؤلف ). عهد و شرط و پیمان و قول و قرار. (ناظم الاطباء). پیمان . ج، مواثیق . (مهذب الاسماء). پیمان . (دهار). آنچه عهد را بر آن استوار کنند چون سوگند و مانند آن . (ترجمان القرآن جرجانی ص ٩٧) : عهد و میثاق باز تازه کنیم از سحرگاه تا بوقت نماز. آغاجی . بر نفس خود پیمان گرفته ام از عهد و میثاق الهی . (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ٣١٨). از سرحد وجود بگذر خاقانیا با عدم از عاشقی دست به میثاق نه . خاقانی . بر آن رفت میثاق آن انجمن که ازبهر بتخانه ٔ خویشتن . نظامی . - روز میثاق ؛ عبارت است از روز ازل که ارواح به ربوبیت حق اقرار آوردند که آیت «الست بربکم قالوا بلی » (قرآن ١٧٢/٧) بیان آن است . (غیاث ) (آنندراج ) : در ازل مقام ارواح ایشان و به روز میثاق هم بر این مراتب بود که ذکر کرده شد. (انیس الطالبین ص ١١). ◄ زنهار. ج، مواثیق . (دهار). ◄ استواری . ج، مواثق، مواثیق، میاثق، میاثیق . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). مَوثِق . (منتهی الارب ). استواری . (غیاث ) (آنندراج ) (دهار). قوله تعالی : الذین ینقضون عهداﷲ من بعد میثاقه ... (قرآن ٢٥/٢). (یادداشت مؤلف ).

پیمان، عهد قول، وعده قرار، قرارداد

پیمان، پای بندی

نام مردانه

مِنَ النَّبِیِّینَ میثاقَهُمْ «میثاق» از مادّه «ثِقَة» چنان که «راغب» در «مفردات» مى گوید: به معناى پیمان مؤکدى است که توأم با سوگند و عهد بوده باشد، بنابراین ذکر «غلیظاً» در آیه تأکیدى است افزون بر این معنا. این تعبیر مى تواند اشاره به فطرت توحیدى باشد، و یا دلائل عقلى که با مشاهده نظام آفرینش بر انسان ظاهر مى گردد.(29)