میتو
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میتو. (اِخ ) دهی است از دهستان میرده بخش مرکزی شهرستان سقز، واقع در ٢٢ هزارگزی باختر سقز با ١٠٠ تن سکنه . آب آن از چشمه و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٥).
میتو. (اِ) نوعی از چوبدستی که دارای سری است شبیه به مرغ با نوکی تیز. (ناظم الاطباء).