میانه قد
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
میانه قد. [ ن َ / ن ِ ق َ ] (ص مرکب ) میان بالا و میان قد. (ناظم الاطباء). متوسطقامت . (آنندراج ). میانه قامت . میانه بالا. معتدل القامه . (یادداشت مؤلف ). صعت . (منتهی الارب ): ترکة؛ زن میانه قد. (منتهی الارب ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی