مگ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مگ . [ م َ ] (اِ) به لغت زند و پازند درخت و نخل خرما را گویند. (برهان ). به لغت زند و پازند خرمابن و هر درختی . (ناظم الاطباء). هزوارش، تگ . پهلوی، خرماو (خرما). قیاس شود با تاک و تگ که در متن به مگ تصحیف شده است . (از حاشیه ٔ برهان چ معین ).
مگ . [ م َ ] (اِخ ) جماعتی اند که ایشان در سواحل بعضی از بحور می باشند. (برهان ). نام گروهی که در ساحل خلیج بنگاله سکنی دارند. (ناظم الاطباء).