مکنسة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکنسة. [ م ِن َ س َ ] (ع اِ) جاروب . مکسحة. ج، مکانس . (مهذب الاسماء). جاروب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). جارو. مسفرة. محسرة. محوقة. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به ماده ٔ بعد شود.
مکنسه . [ م ِ ن َ س َ / س ِ ] (ع اِ) مکنسة. جاروب : ضمیر منیرش از خاشاک گناه به مکنسه ٔ عفو و صفح مصفی گردان . (تاریخ غازان ص ٤٧). و رجوع به ماده ٔ قبل شود.