مکنده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکنده . [ م َ ک َ دَ / دِ ] (نف ) آنکه بمکد. آنکه چیزی را بمکد.حَجوم . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). آنکه یا آنچه عمل مکیدن را انجام دهد : چون جای هوا اندرآن نی پاره خالی شود به بالا برآید و بر دهان آن مکنده رسد. (جامعالحکمتین ص ١٢٧). و رجوع به مکیدن شود.