مکنة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکنة. [ م ُ ن َ ] (ع اِمص، اِ) قوت و شدت و سختی . (ناظم الاطباء)(از اقرب الموارد) (از محیطالمحیط). یقال : له مکنة؛ای قوة و شدة. (محیطالمحیط). و رجوع به مکنت شود.
مکنة. [ م َ ن َ / م َ ک ِ ن َ ] (ع اِ) واحد مکن [ م َ / م َ ک ِ ] است . (از اقرب الموارد). رجوع به مکن شود.
مکنة. [م َ ک ِ ن َ ] (ع اِ) جای باش مرغ . ج، مَکِن . مکنات . (منتهی الارب ). آشیانه ٔ مرغ و جای باش مرغ . (ناظم الاطباء). ◄ (اِمص ) تمکن . (از اقرب الموارد).