مکلثمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکلثمة. [ م ُ ک َ ث َ م َ ] (ع ص ) امراءة مکلثمة؛ زن آگنده گوشت رخسار نیکوروی . (منتهی الارب ) (آنندراج ). مؤنث مکلثم . زن فربه روی . (ناظم الاطباء): امراءة مکلثمةالوجه ؛ زن فربه رخسار بدون ترش رویی . (از اقرب الموارد).