مکراف
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکراف . [ م ِ ] (ع ص ) حمار مکراف ؛ خری که بوییدن کمیز ماده و سر درواداشتن، خوی وی باشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکراف . [ م ِ ] (ع ص ) حمار مکراف ؛ خری که بوییدن کمیز ماده و سر درواداشتن، خوی وی باشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).