مکذب

مکذب . [ م ُ ذِ ] (ع ص ) دروغگویابنده کسی را. (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آن که دروغگوی می یابد دیگری را. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ به دروغ برانگیزنده . (آنندراج ) (از منتهی الارب ). آن که بر دروغ گفتن برمی انگیزاند. (ناظم الاطباء). ◄ آشکار کننده ٔ کذب کسی . (آنندراج ). آن که آشکار می کند دروغ کسی را. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). ◄ آن که حمل بر دروغ می کند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).

مکذب . [ م ُ ک َدْ ذِ ] (ع ص ) به دروغ دارنده .ج، مکذبون . (مهذب الاسماء). آن که به دروغ نسبت کند.آن که به دروغ شمرد. تکذیب کننده . دروغ شمارنده . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا) : ثم انکم ایها الضالون المکذبون . (قرآن ٥١/٥٦). ◄ ناقة مکذب ؛ ناقه ای که گشنی کرده شود و دم بردارد و باردارنگردد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ).