مکب

(مُ کِ) [ ع. ]<BR>۱- (اِفا.) بر رو درافتاده، سرنگون شده.<BR>۲- (ص.) سرنگون، واژگون.<BR>۳- آن که سر خود را به زیر اندازد و به زمین نگاه کند.<br>