مکاندار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکاندار. [ م َ ] (نف مرکب ) خداوند مکان و جای . ◄ درویشی که دارای مقام مخصوص باشد. ◄ پاسبان . (ناظم الاطباء).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مکاندار. [ م َ ] (نف مرکب ) خداوند مکان و جای . ◄ درویشی که دارای مقام مخصوص باشد. ◄ پاسبان . (ناظم الاطباء).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی