مِرْیَه

فَلا تَکُ فی مِرْیَة «مِرْیَه» که به معناى شک و تردید در تصمیم گیرى یاشک توأم با قرائن تهمت است، نشان مى دهد: آنها هرگز یقین به خلاف قرآن و اسلام نداشتند، هر چند در الفاظشان چنین اظهار مى کردند بلکه، حداقل به مرحله شک تنزل کرده بودند، اما تعصب ها به آنها اجازه مطالعه بیشتر و یافتن حقیقت را نمى داد. ریشه اصلى این لغت، به معناى فشار دادن پستان شتر، بعد از گرفتن شیر است، به این امید که بقایایى که در پستان است، بیرون آید و از آنجا که این کار با شک و تردید انجام مى شود، این کلمه به هر گونه شک و تردید اطلاق شده است.(52)