مُعاجِزِین

آیاتِنَا مُعاجِزینَ «مُعاجِزِین» از مادّه «عجز» در اینجا به معناى کسى است که مى خواهد بر نیروى بى پایان الهى پیروز گردد.بعضى از مفسران چنین تصور کرده اند: این احتمال درباره هیچ کس نمى رود که بخواهد خدا را عاجز کند و بر اراده او چیره شود، و به همین دلیل «مُعاجِزِین» را نسبت به پیامبر یا مؤمنان دانسته اند. در حالى که، این تعبیر در آیات دیگر قرآن در مورد خدا به کار رفته (سوره «جن»، آیه 12 ـ «توبه»، آیات 2 و 3) و منظور از آن این است که: عمل کسى در چنین چهره اى خودنمایى کند. و در سوره «سبأ» به کسانى اطلاق مى شود که بخواهند از دست کسى بگریزند، به طورى که او نتواند بر آنها سلطه یابد، بدیهى است، این توصیف براى مجرمان، به خاطر پندارى است که آنها عملاً نشان مى دادند، کار آنها به کسانى شباهت داشت که تصور مى کردند، مى توانند، هر جنایتى خواستند انجام دهند و سپس از حوزه قدرت خداوند فرار نمایند.(21)