مُسْفِرَة

یَوْمَئِذ مُّسْفِرَةٌ «مُسْفِرَة» از مادّه «اسفار» به معناى آشکار شدن و درخشیدن است، همانند طلوع سپیده صبح در پایان شب تاریک.(25)