مُرِیْب

لَفی شَکّ مِّنْهُ مُریب «مُرِیْب» از مادّه «ریب»، به معناى شکى است که آمیخته با بدبینى، سوء ظن و اضطراب باشد; بنابراین مفهوم جمله این مى شود که مشرکان نه تنها در سخنان تو تردید دارند، بلکه مدعى هستند قرائن خلاف، که مایه بدبینى است نیز در آن موجود است! و به معناى شخصى است که در شک است، شکى توأم با بدبینى، که سرانجام پرده از روى آن برداشته مى شود، و یا دیگران را با گفتار و عمل خود به شک مى اندازد و باعث گمراهى آنها مى شود.(48)