مُحْتَظِر
/vâže/
واژگان قرآن
کَهَشِیمِ الْمُحْتَظِرِ «مُحْتَظِر» در اصل از مادّه «حظر» (بر وزن مغز) به معناى «منع» است، و لذا آغلى را که براى گوسفندان و حیوانات درست مى کنند، که مانع خروج آنها یا حمله حیوانات وحشى گردد «حظیره» مى نامند، و «محتظر» (بر وزن محتسِب) شخصى است که صاحب چنین مکانى است.(25)