فرهنگ لغت

مَرْصُوص

/vâže/

واژگان قرآن

بُنْیانٌ مَرْصُوصٌ «مَرْصُوص» از مادّه «رصاص» به معناى «سرب» است، و از آنجا که گاه براى استحکام و یکپارچگى بناها، سرب را آب مى کردند و در لابلاى قطعات آن مى ریختند، به طورى که فوق العاده محکم و یکپارچه مى شد، به هر بناى محکمى «مَرْصُوص» اطلاق مى شود.(43)

معنی مَرْصُوص | فرهنگ لغت