مونتنی

مونتنی . [ مُن ْ ت ِن ْی ْ ] (اِخ ) میشل ایکم دو. نویسنده ٔ فرانسوی است که در قصر مونتنی (که امروز در دهستان سن میشل دو مونتنی، در ایالت «دردونْی ْ» برپای است ) به سال ١٥٣٣ م . متولد شد و در سال ١٥٩٢ درگذشت . او نخست به سمت مشاور دربار به خدمت پرداخت، آنگاه وارد پارلمان «بوردو» گردیدو در اینجا با «اتین دو لا بوئسی » نویسنده ٔ فرانسوی ملاقات کرد و میان آن دو مراوده و رفاقت برقرار گردید. مونتنی از شغل خود دست کشید و از سال ١٥٧٢ نوشتن اندیشه های خود را شروع کردکه به مقالات شهرت یافت ودر سال ١٥٨٠ اولین چاپ آن منتشر شد. وی تا پایان عمر از نوشتن این اثر دست نکشید و لذا در سال ١٥٨٨ به سه مجلد رسید. در این کتابها جای جای خود را نقاشی هم کرده است . مونتنی در آثار خود انسان را در یافتن حقیقت و درستی عاجز می نمایاند. او در جریان سفرهایش درسالهای ١٥٨٠-١٥٨١ به اروپا یادداشتهای روزانه ای از خود باقی گذاشت و در آن از به هم پیوستگی و ارتباط مسائل انسانی نکاتی را مورد بررسی قرار داد. عقیده داشت که : «هنر زیستن » باید بر اساس شعور محتاط که از عقل سلیم و روح بردبار الهام گرفته باشد استوار گردد.