مولک

مولک . [ ل َ ] (اِ مصغر) این کلمه در بیت ذیل ازسوزنی آمده است و ظاهراً مصغر مول است : صمصامک غرعروس بی حمیت و ننگ اندر پی مولک آمدی سی فرسنگ . سوزنی . رجوع به مول شود.

مولک . [ ل َ ] (اِخ ) ملک . ملکوم نیز خوانده شده است . خدای عمونیان است که قربانیهای انسانی ازبرای وی تقدیم می نمودند مخصوصاً از بچه ها. و چنانکه حاخامیان گویند این بت از مس ساخته شده بر کرسیی ازمس نشسته دارای سر گوساله بود و تاجی بر سر می داشت و کرسی و خود بت مجوف بود و در جوف آن آتش می افروختند و قربانی را در آن می گذاشتند فوراً می سوخت و اهالی در آن اثنا طبلها می نواختند که صدای داد و فریاد وی را نشنوند و با وجودی که انبیا مکرراً این عادت وحشیانه را سخت منع فرمودند باز یهود بارها بدان گرفتارگشتند. (از قاموس کتاب مقدس ). رجوع به مولوخ شود.