مولوی | مثنوی معنوی | دفتر چهارم | بخش ۸۰ - بیان سبب فصاحت و بسیارگویی آن فضول به خدمت رسول علیه‌السلام

پرتو مستی بی‌حد نبی چون بزد هم مست و خوش گشت آن غبی لاجرم بسیارگو شد از نشاط مست ادب بگذاشت آمد در خباط نه همه جا بی‌خودی شر می‌کند بی‌ادب را می‌چنان‌تر می‌کند گر بود عاقل نکو فر می‌شود ور بود بدخوی بتر می‌شود لیک اغلب چون بدند و ناپسند بر همه می‌را محرم کرده‌اند