مولوی | دیوان شمس | غزلیات | غزل شماره ۴۱۱

عجب‌ای ساقی جان مطرب ما را چه شدست هله چون می‌نزند ره ره او را کی زدست او ز هر نیک و بد خلق چرا می‌لنگد بد و نیک همه را نعره مطرب مدد است دف دریدست طرب را به خدا بی‌دف او مجلس یارکده بی‌دم او بارکدست شهر غلبیرگهی دان که شود زیر و زبر دست غلبیرزنش سخره صاحب بلدست خیره کم گوی خمش مطرب مسکین چه کند این همه فتنه آن فتنه گر خوب خدست