مولوی | دیوان شمس | غزلیات | غزل شماره ۳۲۱۵
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
یا ساقیةالمدام هاتی وامحوا بمدامه صفاتی من عین مدامه رحیق لا تمزجها من‌الفرات اشبع طربا و رو عیشا لا تخش ملامةالوشاه لا تسکر جاهلا لئیما واسکر نفرا من الکفاه قم فاسب بوجنتیک عقلی قم فاقن بمقلتیک ذاتی بشری بولوج روح قدس ینجی نظری من‌الکفاه لاخوف ولا فنا لذات لا ینعشه من‌الممات لا امن و لا امان حتی اقطع طمعی من‌نجات تبریز نحقتنی و الا فاحسب بدنی من‌الموات