مولوی | دیوان شمس | غزلیات | غزل شماره ۲۹۱

ای خواب به جان تو زحمت ببری امشب وز بهر خدا زین جا اندرگذری امشب هر جا که بپری تو ویران شود آن مجلس ای خواب در این مجلس تا درنپری امشب امشب به جمال او پرورده شود دیده ای چشم ز بی‌خوابی تا غم نخوری امشب و اللیل اذا یغشی‌ای خواب برو حاشا تا از دل بیداران صد تحفه بری امشب گر خلق همه خفتندای دل تو بحمدالله گر دوش نمی‌خفتی امشب بتری امشب با ماه که همخویم تا روز سخن گویم کای مونس مشتاقان صاحب نظری امشب شد ماه گواه من استاره سپاه من وز ناوک استاره‌ای مه سپری امشب