مولوی | دیوان شمس | غزلیات | غزل شماره ۲۸۴

اخی رایت جمالا سبا القلوب سبا و هل اتیک حدیث جلا العقول جلا الست من یتمنی الخلود فی طرب الا انتبه و تیقظ فقد اتاک اتی یقر عینک بدر و فی جبینته سعاده و مرام و عزه و سنا و سکره لفؤادی من شمائله کانها ملات کاسنا و اسقانا عجائب ظهرت بین صفو غرته تلالات لسناه بمهجتی و صفا