مولوی | دیوان شمس | غزلیات | غزل شماره ۲۳۲۲
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
هر روز فقیران را هم عید و هم آدینه نی عید کهن گشته آدینه دیگینه عیدانه بپوشیده همچون مه عیدای جان از نور جمال خود نی خرقه پشمینه ماننده عقل و دین بیرون و درون شیرین نی سیر درآکنده اندر دل گوزینه درپوش چنین خرقه میگرد در این حلقه مانند دل روشن در پیشگه سینه در جوی روانای جان خاشاک کجا پاید در جان و روانای جان چون خانه کند کینه در دیده قدس این دم شاخی استتر و تازه در دیده حس این دم افسانه دیرینه