مولوی | دیوان شمس | غزلیات | غزل شماره ۲۳۱۴
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ای روی تو رویم را چون روی قمر کرده اجزای مرا چشمت اصحاب نظر کرده باد تو درختم را در رقص درآورده یاد تو دهانم را پرشهد و شکر کرده دانی که درخت من در رقص چرا آید ای شاخ و درختم را پربرگ و ثمر کرده از برگ نمینازد وز میوه نمییازد ای صبر درختم را تو زیر و زبر کرده