مولوی | دیوان شمس | غزلیات | غزل شماره ۲۲۷۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
جود الشموس علی الوری اشراق و وراءها نور الهوی براق و وراء انوار الهوی لی سید ضائت لنا بضیائه الافاق ما اطیب العشاق فی اشواقهم العشق ایضا نحوهم مشتاق هموا لرؤیته فلاحت شمسه حارت و کلت نحوه الاحداق نادی منادی عاشقیه بدعوه طفقوا الی صوت النداء و ساقوا سکروا برؤیته و راح لقائه لا تحسبوهم بعد ذاک افاقوا ان شئت من یحکیک برق خدوده ضعفی و صفره و جنتی مصداق