مولوی | دیوان شمس | غزلیات | غزل شماره ۱۹۲۶
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
مال است و زر است مکسب تن کسب دل دوستی فزودن بستان بیدوست هست زندان زندان با دوست هست گلشن گر لذت دوستی نبودی نی مرد شدی پدید نی زن خاری که به باغ دوست روید خوشتر ز هزار سرو و سوسن بر هم دوزید عشق ما را بیمنت ریسمان و سوزن گر خانه عالم است تاریک بگشاید عشق شصت روزن ور میترسی ز تیر و شمشیر جوشن گر عشق ساخت جوشن هم عشق کمال خود بگوید دم درکش و باش مرد الکن