مولوی | دیوان شمس | غزلیات | غزل شماره ۱۸۸۱
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
از چشمه جان ره شد در خانه هر مسکین ماننده کاریزی بیتیشه و بیمیتین دل روی سوی جان کرد کای عاشق وای پردرد بر روزن دلبر رو در خانه خود منشین ای خواجه سودایی میباش تو صحرایی در گلشن شادی رو منگر به غم غمگین چون پوست بود این دل چون آتش باشد غم وین پوست از آن آتش چون سفره بود پرچین چون دیده دل از غم پرخاک شودای غم تبریز کجا یابی با حضرت شمس الدین