مولوی | دیوان شمس | غزلیات | غزل شماره ۱۶۸
/vâže/
گنجور؛ اشعار فارسی
ای بروییده به ناخواست به مانند گیا چون تو را نیست نمک خواه برو خواه بیا هر که را نیست نمک گر چه نماید خدمت خدمت او به حقیقت همه زرقست و ریا بروای غصه دمی زحمت خود کوته کن باده عشق بیا زود که جانت بزیا