مولدین
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
مولدین . [ م ُ وَل ْ ل َ ] (اِخ ) مولدون . شاعران پس از مخضرمین و پیش از محدثین . شاعران عرب که در اسلام متولد شدند نه در دوره ٔ جاهلی و از معاریف آنانند: فرزدق، جریر، اخطل، قطامی، کمیت بن زید الاسدی، مساوربن هند، عدی بن رقاع، کثیر، عزه، عمربن ابی ربیعه، راعی، ابن مقبل، ابن مفرغ، لیلی الاخیلیة و غیرهم . و تقسیم کنند شعرای عرب را از حیث زمان بدین ترتیب : شعرای جاهلیت، شعرای مخضرمین، شعرای مولدین و شعرای محدثین . جاهلیین شعرای پیش از ظهور اسلام باشند که درک زمان مسلمانی نکرده اند. مخضرمین آنانند که به جاهلیت زاده اند و در دوره ٔ اسلام درگذشته اند. و مولدین آنانند که در اوایل دوره ٔ اسلام زاده اند. و محدثین زماناً پس از مولدین باشند. (یادداشت مؤلف ).