موقتی

موقتی . [ م ُ وَق ْ ق َ ] (ص نسبی ) منسوب به موقت . آنچه به زمان ناپایدار نسبت دارد: تصمیم موقتی، تأخیرموقتی . چیزی که پایدار نبود و همیشگی نباشد. (ناظم الاطباء). آنچه در مدتی محدود و معین به جا ماند. مقابل دایمی . مقابل همیشگی . کلمه ٔ «موقت » همین مفهوم رامی رساند و احتیاجی به افزودن «ی » نیست، ولی در تداول موقتی بسیار به کار می رود. عارضی . وقتی . هنگامی . - ادویه ٔ موقتی ؛ داروها که تأثیر محدود دارد. که اثر آن محدود به مدتی کم است .

فعلی، منوط، موکول، مشروط [مفاد] گاه‌گدار، گاه‌گاه

گذرا، چند گاهه