موسولینی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موسولینی . [ س ُ ] (اِخ ) بنیتو. متولد ١٨٨٣ م . در پرداپیو (یکی از ایالات ایتالیا) . دیکتاتور و رجل سیاسی ایتالیا در سالهای بین ١٩٢٢ تا ١٩٤٥.وی فرزند یک آهنگر انقلابی بود. و خودش چون مانند پدرش افکار انقلابی داشت . در اوان جوانی به سویس فراری و پناهنده شد و بعداً به ایتالیا بازگشت و روزنامه ٔ آوانتی را با نحوه ٔ افکارسوسیالیستی انتشار داد. در دوران جنگ بین الملل اول (١٩١٤-١٩١٨ م .) روزنامه ٔ پوپولو دیتالیا (ملت ایتالیا) را انتشار داد. در سال ١٩١٩ طرح حزب فاشیست را ریخت و از این تاریخ بنام دوچه (رهبر) نامیده شد و از سال ١٩٢٤ بعنوان صدراعظم ایتالیا زمام امور کشور را به دست گرفت و نوعی حکومت دیسیپلینی و اختناق شدیدرا بوجود آورد و تا سال ١٩٤٣ بهمین سمت باقی بود که در ژوئیه ٔ این سال از حکومت خلع و محبوس گردید. پس از مدتی بوسیله ٔ تعدادی از چتربازان آلمانی از زندان فراری داده شده و بشمال ایتالیا برده شد و در آنجا نوعی حکومت جمهوری تحت رهبری حزب فاشیست برقرار ساخت . بالاخره در آوریل سال ١٩٤٥ به دست میهن پرستان ضد فاشیست ایتالیائی گرفتار و تیرباران گردید و مدتها جسدش در میلان بعنوان جسد یک تبه کار برای تنبه سایرین به صورت معلق آویزان گردید. (از دائرة المعارف کیه ).