موزه فروش
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موزه فروش . [ زَ / زِف ُ ] (نف مرکب ) موزه فروشنده . خفاف . کفاش . چکمه فروش .چکمه ساز. کفش فروش . (از یادداشت مؤلف ) : هنرباید از مرد موزه فروش سپارد بدو چشم بینا و گوش . فردوسی . یکی آرزو کرد موزه فروش اگر شاه دارد به گفتار گوش . فردوسی . یکی کفشگر بود و موزه فروش به گفتار او پهن بگشادگوش . فردوسی .