موخمة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موخمة. [ م َ خ َ م َ ] (ع ص ) زمین وخیمة. (منتهی الارب ). ارض موخمة؛ زمینی که گیاهش ناسازوار و ناگوارنده باشد. (ناظم الاطباء). ◄ طعامی که تخمه آرد. (آنندراج ). متخمة. (منتهی الارب، ماده ٔ وخ م ).
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موخمة. [ م َ خ َ م َ ] (ع ص ) زمین وخیمة. (منتهی الارب ). ارض موخمة؛ زمینی که گیاهش ناسازوار و ناگوارنده باشد. (ناظم الاطباء). ◄ طعامی که تخمه آرد. (آنندراج ). متخمة. (منتهی الارب، ماده ٔ وخ م ).