موج دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
موج دار. [ م َ / م ُ ] (نف مرکب ) متموج و موج زن و دارای موج و متلاطم و مواج . (ناظم الاطباء) : در آب سخن آتشی بر بکار که گرددنفس شعله ٔ موجدار. ظهوری (از آنندراج ). ◄ (اصطلاح پارچه بافی ) پارچه ای که در برابر نور دورنگ نماید و جلوه کند.